Geschiedenis

St. Joris

St. Joris was volgens de legende een hooggeplaatste militair, die in de vierde eeuw de marteldood stierf.

In de 11e eeuw werd voor het eerst de strijd met de draak (symbool van het kwaad) aan zijn levensverhaal toegevoegd. Deze draak kreeg geregeld schapen te eten om hem gunstig te stemmen. Toen de voorraad van deze dieren uitgeput was, gaf men de draak kinderen te eten. Op de dag dat de koningsdochter geofferd zou worden, passeerde St. Joris. Hij doodde de draak en men kon weer opgelucht ademhalen. St. Joris leende behalve zijn naam aan de hoofdkerk ook zijn wapen aan de stad Amersfoort; een rood kruis op een zilveren veld.

De Sint Joriskerk

De Sint Joriskerk te Amersfoort is mogelijk voortgekomen uit een kapel, die stond bij de hof van de heren van Amersfoort.

De heren van Amersfoort bestuurden Amersfoort en omgeving voor de bisschop van Utrecht tot 1259, toen Amersfoort stadsrechten kreeg. Het oudste deel van de kerk is de toren, daterend uit 1190, hoewel de toren oorsronkelijk lager was.

In de loop van de eeuwen is de kerk steeds weer uitgebreid tot de kerk in de 16e eeuw het huidige uiterlijk van een driebeukige hallenkerk kreeg.

In de middeleeuwen waren de wanden en het gewelf van de kerk rijk versierd met afbeeldingen en ornamenten. Tijdens de reformatie werden ze overschilderd. Gelukkig is een aantal van deze decoraties bewaard gebleven.

Pronkstuk van de kerk is het gotische oxaal uit ca. 1480 met zijn prachtig gebeeldhouwde versieringen. Oorspronkelijk was dit de afscheiding tussen de kerk en het priesterkoor. Naast Rhenen, heeft van de kerken boven de grote rivieren alleen Amersfoort een dergelijk doxaal.